شهید مدنی از مجاهدان غیوری است که نخستین فعالیت سیاسی و اجتماعی خود را ستیز با فرقه گمراه بهائیت قرار داد. به روایت تاریخ، رضاخان و عوامل داخلی استعمار برای سرکوب اسلام، مخصوصا مکتب شیعه، زمینه فعّالیّت بهائیت و دیگر فرقه های ساختگی را فراهم نمودند؛ تا آنجا که در زمانی کوتاه، سرمایه داران بهایی در آذربایجان و به ویژه اطراف تبریز، بعضی از کارخانه های برق را در دست گرفتند. آیت اللّه مدنی پس از آگاهی از وضع موجود، با سخنرانی های افشاگرانه و تحریم برق تولیدی آن کارخانه ها و منع خرید و فروش با این فرقه گمراه، شهر مذهبی آذرشهر را از لوث وجود استعمارگران پاک نمود

شهید مدنی تمام عمر خویش را در راه ترویج اسلام و مبارزه با رژیم فاسد طاغوت گذراند. او با مسافرت های تبلیغی در داخل و خارج از کشور و همکاری با گروه فدائیان اسلام به رهبری نوّاب صفوی و تحمّل رنج های تبعید و زندان، چهره منفور طاغوت را بر همگان آشکار می ساخت و برای احیای دین مقدّس اسلام از شهادت هراسی نداشت

پس از به ثمر رسیدن قیام خونین ملّت ایران به رهبری امام خمینی، شهید مدنی فصل دیگری از مبارزات خود را برای پاسداری از انقلاب شکوهمند اسلامی آغاز نمود. او این بار با تصدّی نمایندگی مجلس خبرگان قانون اساسی از طرف مردم همدان خدمت به نظام مقدّس جمهوری اسلامی ایران را آغاز کرد. همچنین در آبان 1358 بعد از شهادت اولین شهید محراب، مرحوم آیت الله محمدعلی قاضی طباطبایی، با حکم امام خمینی(ره) به عنوان امام جمعه تبریز منصوب گردید
شهید مدنی در موقعیّت های مختلف، هرگز ساده زیستی و زهد را فراموش نکرد و همیشه با زندگی اشرافی، علنی و عملی، مبارزه کرد. او به تهذیب نفس و تقوی بسیار اهمیّت می داد و معتقد بود پیروزی بر دشمنان و طاغوتیان زمان در گروی اصلاح نفس و خودسازی است

تلاش این مبارز خستگی ناپذیر در سنگر نماز جمعه در نشان دادن ماهیت پلید جریان لیبرال و منافق باعث شد تا آنان این چهره درخشان را هدف کینه خود قرار دهند. آیت الله مدنی در بیستم شهریورماه 1360 پس از اتمام خطبه های نماز جمعه، با انفجار نارنجک منافقی کوردل، در میدان نماز تبریز به شهادت رسید

در سال 1391 با تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، نام این دانشگاه به نام این شهید بزرگوار «دانشگاه شهید مدنی آذربایجان»­­­ مزیّن گردید